تبليغات X
آشنایی با مشاغل

بازديد : 270 | تاريخ : 31 مرداد 1392 | زمان : 3:00 | نويسنده : راهنما | نظرات (0)

در کارگاه مربوطه مطالب ذیل مورد بحث و بررسی قرار گرفت :

-    تاثیر اتوماسیون و روبات بر صنعت جوش

-    انواع عاملی که در محیط کار بر سلامتی جوشکار تاثیر می گذارند.

-    مهارتهایی که پرسنل می بایستی در کارگاههای جوشکاری سال 2000  کسب نمایند.

-    موقعیت  فعلی و آتی جوشکاری با توجه به اینکه جوانان رغبت چندانی به پذیرفتن این فن به عنوان شغل آتی ندارند.

-    چگونه جوشکاران می توانند به عنوان عضوی فعال و مولد تا سن بازنشستگی در این حرفه به خدمت ادامه دهند.

-    با توجه به عدم تمایل افراد به کار در صنایع تولیدی ، وضعیت احتمالی آینده چگونه خواهد بود.

-    با توجه به روابط بازار کار ، آیا نیاز به ساختار جدیدی می باشد.

بطور کلی بحث بر روی تاثیر تغییرات تکنولوژیکی بر شخصیت کاری و مهارتهای مـورد نیاز ، موارد پزشکی و مدیریت منابع انسانی متمرکز شده بود.

 

تاثیر تغییرات تکنولوژیکی بر رفتار اپراتورها

تجزیه و تحلیل در زمینه معرفی تکنولوژی های جدید ، بر پایه کارهای تحقیقاتی چندین موسسه جوشکاری در نقاط مختلف دنیا انجام پذیرفت. این پروژه توسط آقای Boekholt ، مشاور ارشد یک شرکت بین المللی جوشکاری انجام گرفت.

تغییرات تکنولوژیکی ذکر شــده شامل مکانیزه شــدن و استفاده از روبات در صنایع جوشکاری می گردد.

در زمینه مکانیزه نمودن جوشکاری ، به اهداف مهمی در جهت استفاده از سیستمهای مکانیکی با هزینه کم یعنی استفاده از ماشین های کوچک و یا کله گی هایی که تــرچ جوشکاری بر روی آنها نصب بوده نایل گردیدند.

  مزایای این سیستم ساده به قرار زیر است :

-    حداقل هزینه سرمایه گذاری

-    بالا بردن بازدهی جوشکاری

-    تجهیزات قابل حمل بوده و انعطاف بالایی دارند

-    کیفیت یکنواخت و خوب جوشکاری

روباتها می توانند توسط افرادی که جهت کار با آنها آموزش دیده اند به کار گرفته شوند. احتیاجی نیست که این اشخاص در رابطه با روشهای جوشکاری و یا رفع عیب اطلاعاتی داشته باشند و بطور کلی از سازماندهی تولید جدا می باشند. بنظر می رسد که این سیستم بسیار نسبت به اختلالات حساس باشــد . روش دیگر ، استفاده از سیستم روبات به عنوان بخشی از پروسـه می باشد. گروهی از جوشکاران ماهر نه تنها دانش کار را می آموزند بکله برنامه ریزی و سرویس روبات را نیز فرا خواهند گرفت.

این سیستم احتیاج به سرمایه گذاری اولیه بیشتری دارد ولی در مقابل قابلیت بالایی برای مشکلات عملی و همچنین انطباق با تغییرات خصوصا" تولیدات جدید دارد.

مطالب فوق الذکر حاکی از آن است که در آینده احتیاج به اپراتورهای صلاحیت دار جهت کار با روباتها افزونی خواهد یافت و این اپراتورها می بایستی دانش کافی در زمینه روشهای جوشکاری داشته باشند. بنابر این استخدام های آتی بر پایه به کارگیری جوشکاران دستی ماهر باشد.

این نکته را نبایستی فراموش نمود که درصد بالای از تولیدات جوشکاری به صورت دستی و با روشهای نیمه اتوماتیک میـگ / مـگ ، تیـگ و جوشکاری قوســی با الکترود روش دار انجام می پذیرد . همچنین روشهای دیگری نیز برای مقاصد خاصی به کار می روند . در واقـع اکثر پروژه های جوشکاری توسط جوشکاران ماهری که از روش های دستی چون میگ / مگ برای جوشکاری لوله استفاده می کنند ، انجام می پذیرد.

 

جوشکاری و سلامتی

شرایط کاری که در کارگاههای سنتی جوشکاری برای سلامت جوشکاران مضر است به قرار ذیل می باشند:

-    تشعشع شدید اشعه

-    گاز و دودهای حاصل از جوشکاری

-    سر و صدای زیاد

-    موقعیت های کاری نامناسب

-    قطعات سنگین

از موارد منفی روش مکانیزه می توان به محدود بودن به جوشکاری اتصالات ساده و نیاز به نظارت دایم اشاره نمود. احتیاجی به مهارت دستی نبوده ولی برای ارزیابی مداوم کیفیت جوشهای تولیدی وجود جوشکار لازم می باشد . بدین معنی که جوشکار بایستی تجهیزات و ابزار را در موقعیت مناسب قرار دهد. مزایای جوشکاری روبات در مقایسه با جوشکاری دستی و مکانیزه مشخص است. در این روش قابلیت همچنین کیفیت تولید تقویت می گردد. تعدادی از مزایای این روش عبارتند از :

-    اپراتورها در اثر تماس مستقیم با دود جوشکاری نیستند . سیستم تخلیه دود معمولا" در منطقه جوشکاری قرار گرفته و عمل تخلیه را به خوبی انجام می دهد.

-    اپراتورها از اثر مضر اشعه ماوراء بنفش و تشعشع حاصل از قوس جوشکاری بوسیله پرده و یا ماسک محافظت می شوند و احتیاجی به پوشش محافظ ندارند.

-    احتیاجی به تغییر مکان قطعات مورد جوشکاری نمی باشد. این قطعات بر روی مانیپولاتور اتوماتیک قرار گرفته ، بدین ترتیب به راحتی می توانند در زوایای مختلف قرار گیرند.

-    سیکل جـــوش روبات بطور کلی از زمان شارژ و دشارژ فیکسچـرهای جوشکاری طولانی تر می باشد. این امر سبب ایجاد محیط کاری با تنش کمتر برای اپراتور می گردد. اپراتورها بایستی در حین سیکل جوشکاری روبات زمان کافی برای شارژ قطعات در فیکسچر داشته باشند. کار در محیطی عــاری از تنش موجب برآوردن تولیــد در حد نیــاز و حتی بیشتر می گردد.

-    اپراتورهایی که در عین حال جوشکار نیز می باشند فرصت یادگیری مهارت های جدید و مفید را دارند. بنابراین طبیعت تکراری و خسته کننده جوشکاری دستی حذف می گردد.

توجیه لازم جهت استفاده از روبات در صنعت جوشکاری عبارت از افزایش قابلیت و توانایی محیط کاری می باشد. از آنجایی که اپراتور و یا برنامه ریز می بایستی زوایای ترچ و موقعیت جوشکاری را پیش بینی نماید، لذا ضروری است که دانش کافی در زمینه روشهای جوشکاری داشته باشد. این اطلاعات ، اپراتور را در ارتقاء کیفیت کاری روبات کمک می نماید. بدین ترتیب ، تجربیات قبلی ، وی را در رابطه با یادگیری مهارت های جدید مرتبط با برنامه ریزی روبات یاری می نماید. حیطه کاری مهارت های جدید بیشتر در ارتباط با خلاقیت و تفکر منطقی می باشد. نتیجتا" اپراتورها به راحتی با رایانه و قابلیت های آن آشنا شده و در محیط های تولیدی مورد استفاده قرار می دهند.

استفاده از روبات در صنایع جوشکاری به روشهای گوناگونی انجام می شود. به عنوان مثال ، در موارد خاصی می توان روبات جوشکاری را به صورت منفرد و جداگانه در پروسه تولید قرار داد.

-    در معرض ابزار لرزاننده قرار گرفتن

-    میدانهای مغناطیسی شدید

-    در معرض حوادث کاری بودن

-    جوشکاری یک کار منفرد می باشند

-    انتظار تولید و کیفیت بالای کار

-    فرصت های ضعیف شغلی

-    بازنشستگی زود هنگام

در اکثر کشورهای صنعتی تعداد کمی از جوشکاران می توانند تا سن بازنشستگی همچنان به صورت حرفه ای فعال بمانند. دلیل عمده این امر مشکلاتی است که در رابطه با سلامتی شخص پدید آمده و موجب بازنشستگی زود هنگام و یا انتقال به مشاغلی دیگر می گردد.

جوشکاران در معرض عوارض وخیم ناشی از آتش سوزی ، سقوط از ارتفاع و یا برق گرفتگی می باشند. همچنین در معرض آسیب های فیزیکی چون بریدگی ، سوختگی در اثر تماس با فلز داغ ، جرقه های جوشکاری و تابش اشعه های مادون قرمز و ماوراء بنفش نیز می باشند. ذرات ریز و گازهای حاصله از جوشکاری نیز موجب بیماریهای جدی می شوند. گازهای حاصله از جوشکاری می توانند موجب حالت خفگی ، ذات الریه و تب فلزی گردند.

همچنین اثرات مزمن این گازها بر سیستم تنفسی سبب آسم و برونشیت مزمن می شود. از آنجائیکه جوشکاران در معرض غبارهای آزبست و همچنین دود و غبار آلومینیومی می باشند بنابراین عوارضی چون تصلب بافت ها دامن گیر آنها می گردد و جذب آلومینیوم و منگنز نیز سبب بیماریهای مربوط به سیستم اعصاب مرکزی می شود. جوشکاران مرد در معرض کاهش قدرت بارروی قرار گرفته که این نیز به دلیل کرم و منگنز ناشی از جوشکاری می باشد . بنا به گزارش انجمن مطالعات بهداشتی در سوئد  ، 90  درصد از جوشکاران در معرض بازنشستگی زود هنگام هستند . در این آمار ، جوشکاری رتبه هفتم را دارد ، بدین معنی که 6 نوع شغل دیگر نیز موجود می باشد که خطر آنها از لحاظ موارد پزشکی بیشتر از جوشکاری می باشد. از دلایل اصلی این بازنشستگی بیش از موعد ، بیماریهای عضلانی و جمجمه ای و سیستم گردش خون می باشد . در مطالعات دیگری که بر روی جوشکاران شاغل در کشتی سازی انجام گرفت ، مشخص گردید که ضایعات پزشکی در جوشکاران نسبت به کارگرانی که در سایر بخش ها چون کشتی و یا تعمیرات موتور کار می کنند بسیار بیشتر می باشد و جوشکارانی که بخاطر عوارض ناشــی از شغل ، کار خود را تــرک می کنند 20 درصد بیشتر از کارگـرانی است که در بخش کنتــرل کار می کنند.

از موارد بالا چنین نتیجه گیری می شود که از نقطه نظر پزشکی ، مشکلی که بیش از همه سلامتی جوشکاران را به مخاطره می اندازد ناراحتی های مربوط به عضلات و جمجمه می باشد. در آینده ، مطمئنا" جوشکاری بر روی مواد پرآلیاژ و آلومینیوم که احتیاج به مهارت بالا دارد ادامه خواهد داشت و موارد محدودی خواهد بود که این جوشکاری ها با سیستم های روباتیک انجام پذیرد . بنابر این در سالیان آتی نیز جوشکاران در معرض ذرات و غبار مضر و تنش ها خصوصا" در شرکتها  و سازمانهای کوچک خواهند بود. ساعات جوشکاری در روز افزایش یافته و بدین ترتیب تاثیر این مواد بر جوشکاران بیشتر خواهد گردید. این مشکل به خصوص در کارگاههای تولید قطعات بـــزرگ که جوشکاری در یک محل و بر روی یک قطعه انجــام می پذیرد بیشتر نمایان می باشد. از لحاظ مسایل اجتماعی یکی از بیماریهای رایج شغلی ، بیکاری می باشد. بایستی به این مسئله توجه نمود که استفاده از سیستمهای اتوماتیک در جوشکاری منجر به بیکاری گشته که خود سبب تاثیرات مضری بر سلامتی می گردد.

 

مدیریت منابع انسانـی

با وجود آنکه اتوماسیون و استفاده از روبات در صنایع جوشکاری به مرور زمان اهمیت بیشتری می یابد، ولی در آینده جوشکاری دستی همچنان به عوان یک فعالیت مهم در صنعت جوش ارزش خود را حفظ خواهد نمود و تعادلی مابین روشهای دستی و اتوماتیک بوجود خواهد آمد. معمولا" یک جوشکار در سن 30  الی 35  سالگی مهارتهای بالا را کسب می نماید. در این سن جوشکار مهارت و ظرفیت فیزیکی لازم را داشته ، با بیشتر روشها و مواد جوشکاری آشنا بوده و به عنوان عضو فعال انجام وظیفه می نماید. در سن 40 و یا کمی بالاتر ، مشکلاتی در رابطه با برآورد کردن نیازهــای کار گریبان گیر او خواهد شد. و در این مرحله اگر وظایف کاری جوشکار تغییر نکند ، مشکلات پزشکی برای او پیش خواهد آمد و بعد از گذشت چند سال مسئله بازنشستگی زود هنگام و یا تغییر شغل مواجه خواهد شد . این وضعیت در شرایطی که نیروی کار ارزان و قابل دسترس بود و همچنین تقاضا برای جوشکاران ماهر کم بود ، به خوبی قابل حل بود. ولی امروزه شرایط تغییر کرده و دلایل این تغییرات به قرار ذیل می باشد :

-    در اکثر کشورها ، ترغیب جوانان به جوشکاری روز بروز مشکل تر می گردد.

-    آمار حاکی از آن است که در آینده خصوصا" در اروپا رقابت شدیدی برای نیروی کار خواهد بود.

-    رتبه و موقعیت اجتماعی و جوشکاری در جامعه پایین می باشد و اکثرا" فرزندان خانواده های کم درآمد به این شغل روی می آورند.

-    افزایش تقاضا برای تولید سبب افزایش زمان جوشکاری می گردد که خود موجب بار کاری بیشتر برای جوشکاران می شود. این امر خود سبب ایجاد تنش بر کلیه افراد دخیل در تولید می شود.

-    تقاضا برای کیفیت بالاتر موجب آن می گردد که جوشکار تحت آموزش دائمی برای کسب مهارتهای لازم باشد .

-    اتوماسیون و استفاده از روبات نیاز به اپراتورهای دارای دانش کافی در جوشکاری و برنامه ریزی تولید را می طلبد.

با توجه به مطالب ذکر شده چنین می توان نتیجه گرفت که صنایع می بایستی متوجه مسئله رقابت فشرده در جهت استخدام و حفظ جوشکاران ماهر باشند. در این رابطه حرفه جوشکاری بایستی مورد حمایت قرار گیرد. معرفی تکنولوژی جدید در یک سازمان باید با همیاری مشترک کارگر و کارفرما انجام پذیرد. روش و رفتار به کار گرفته شده در موسسات و جامعه بطور فزاینده ای جوشکاران را به بازنشستگی زود هنگام ترغیب می نماید. این شرایط می بایستی تغییر یابد. دانش کافی برای شروع اقداماتی در این زمینه موجود می باشد . در کشور فنلاند با اعمال شرایط خاصی ، جوشکاران تا سن معمول بازنشستگی یعنی 65 سال به کار ادامه می دهند. مواردی که در نظر گرفته شد شامل شرایط اقتصادی ، وضع جسمانی خوب ، علاقه به کار و مناسبات اجتماعی بودند.

مکانیسم های ارتقــاء توانایی کار مـــورد تجزیه و تحلیل قـــرار گرفت و یک جعبه ابـــزار ( tool box ) برای موسسات طراحی گردید. این به اصطلاح جعبه ابزار در واقع به عنوان راهنمایی برای:

الف) اشتغال

ب) برنامه ریزی

ج) تنظیمات برحسب تقــدم کار

بودند. نتایج نه تنها از لحاظ توانایی کار رضایب بخش بودنــد ، بلکه سبب بهبود در مسئله بازنشستگی نیز گشتند.

صنایع اروپایـــی با کمبود نیروی کار مواجهند . این امر نه تنها به خاطر عـدم توانایی حفظ و نگهداری نیروهای ماهر فعال می باشد ، بلکه استخدام نیروی جوان هم روز به روز رو به کاهش می گذارد .

در کل اروپا ، مدارس مهندسی ، آموزشی و برنامه های آموزشی دیگر جذابیتی برای نسل جوان ندارد. صنعت جوش نسبت به سایر شاخه های تولید با این مشکلات بیشتر مواجه است . بنابراین مباحث مطرح شده در این مقاله بایستی با جدیت بیشتری در نظر گرفته شود.

 

درسهایی مهم برای صنایع تولیدی

-    در آینده جوشکاری دستی و اتوماتیک بطور مشترک و در کنار هم خواهد بود ولی جوشکاری دستی با مسائلی مواجه خواهد شد که ناشی از پیشرفت های تکنیکی می باشد. در آینده به کارگران با مهارتهای بالاتر نیاز می باشد.

-    روباتها و سایر ماشین ها در صورتی که توسط اپراتورهایی که دارای دانش کافی در رابطه با روش های پایـــه می باشند به کار گرفته شوند ، بازدهی افزایش خواهد یافت. معرفی تکنولوژی های جدید تولید بایستی با همکاری مدیریت و اپراتورها انجام پذیرد.

-    موسسات بایستی تغییرات اساسی در سازمان خود داده تا در به کارگیری افراد مشکلی نداشته باشند. به عنوان دیگر به مسئله مدیریت منابع انسانی باید توجه داشت.

-    صنایع باید قابلیت ارائه کار جذاب ، محیط کاری خوب ، فرصت های شغلی خوب و حقوق مناسب را داشته باشند.

-    صنایع باید برای افراد جوان ایجاد کار نمایند.

امتياز :


ادامه مطلب | موضوع : جوشکاری,,
بازديد : 271 | تاريخ : 31 مرداد 1392 | زمان : 5:41 | نويسنده : راهنما | نظرات (0)

جوشکاری رامی توان اتصال دائم متالورژیکی دانست که می تواند در حالت مذاب یا جامد، با استفاده از واسطه (مواد پرکننده) یا بدون واسطه و با ایجاد فشار یا بدون استفاده از فشار صورت گیرد. در واقع جوشکاری به اتصالی گفته می شود که نتوان محل اتصال را از قسمت های دیگر قطعات مجزا نمود و به عبارتی دیگر خواص جوش ایجاد شده با قطعات مورد اتصال یکسان یا نزدیک به هم باشد. جوشکاری یکی از روشهای تولید میباشد زیرا هدف از آن اتصال دایمی مواد مهندسی از جمله فلز، پلیمر، کامپوزیت و سرامیک بهیکدیگر است؛ بهگونهای که خواص اتصال، برابر خواص مادهٔ پایه باشد.



جوشکاری یکی از فرآیندهای اتصال دائمی قطعات (فلزی یا غیرفلزی)، به روش ذوبی یا غیر ذوبی، با بکارگیری یا بدون بکارگیری فشار، با استفاده از ماده پرکننده میباشد. فرآیندهای جوشکاری به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: فرآیندهای جوشکاری ذوبی و فرآیندهای جوشکاری غیر ذوبی



جوشکاری یکی از روشهای تولید میباشد. هدف آن اتصال دایمی مواد مهندسی (فلز، سرامیک، پلیمر، کامپوزیت) بهیکدیگر است؛ بهگونهای که خواص اتصال، برابر خواص مادهٔ پایه باشد.
تاریخچه

شاید بتوان زمان استفاده از اولین فرآیند جوشکاری را زمانی دانست که بشر برای ساخت یک سلاح ابتدایی از یک نوع اولیه این فرآیند (جوشکاری آهنگری) استفاده می کرد. جوشکاری آهنگری قدیمی ترین فرآیند جوشکاری می باشد، که انسان قطعات فلز را به صورت سرد یا گداخته بر روی یکدیگر قرار می داد و در اثر کوبیدن موجب اتصال آنها می شد.

در سال ۱۸۵۶ دانشمندی به نام ژول به فکر جوشکاری مقاومتی افتاد، و بعد از او الیهو تامسون آمریکائی در بین سا ل های ۱۸۷۶ تا ۱۸۷۷ به طرحهای او جامه عمل پوشاند و از جوشکاری مقاومتی استفاده کرد. امروزه یکی از روش های جوشکاری مقاومتی به نام REW به طور گسترده ای برای تولید لوله های درز دار استفاده می شود. اما زمان پیدایش قوس الکتریکی به سال ۱۸۰۲ بر می گردد که دانشمندی روسی به نام واسیلی ولادیمیروویچ پتروف پی برد که اگر دو تکه زغال چوب را به قطب های باتری بزرگی وصل کنیم و آنها را به هم تماس دهیم و سپس کمی از هم جدا کنیم شعله روشنی بین دو تکه زغال دیده می شود.

و انتهای آنها که از شدت گرما سفید شده است نور خیره کننده ای گسیل می دارد. هفت سال بعد دیوی (H.Davy) فیزیکدان انگلیسی این پدیده را مشاهده نمود و پیشنهاد کرد که این پدیده به احترام ولادیمیروویچ قوس ولتا نامیده شود. سر انجام در سال ۱۸۸۱ یعنی حدود ۷۹ سال پس از کشف پتروف، موسیان قوس کربنی را برای ذوب فلزات مورد استفاده قرار داد. و در حدود 5 سال بعد در سال ۱۸۸۶ یک دانشمندان روسی بنام برناندوز اختراع متدی را به ثبت رساند که به وسیله آن قادر بود تا یک قطعه فلزی را با الکترود ذغالی به صورت موضعی با ایجاد قوس الکتریکی بین قطعه و الکترود ذوب نماید برناندوز در این روش دو قطعه فلزی را در فاصله مشخص از یکدیگر قرار داده و با استفاده از پدیده قوس و حرکت الکترود ذغالی در طول شکاف بین دو قطعه و وارد نمودن همزمان میله ای فلزی از جنس قطعه در داخل قوس الکتریکی، حمام مذابی به وجود آورد که بعد از منجمد شدن شکاف موجود را پر نموده و باعث به هم پیوستن این قطعات گردید و در سال ۱۸۹۱ دانشمند دیگر روسی بنام اسلاویانوف، روش الکترود ذوب شونده را اختراع نمود.

او در این روش الکترود فلزی را جایگزین الکترود ذغالی کرد که همزمان علاوه بر ایجاد قوس وظیفه فلز پرکننده را نیز به عهده داشت. در روش الکترود ذوب شونده مذاب حاصل از الکترود فلزی در فاصله بین نوک الکترود و شکاف دو قطعه در معرض هوا قرار می گرفت که این امر باعث اکسیده شدن مذاب و در نتیجه ایجاد اشکال در جوش می گردید. از طرف دیگر قوس الکتریکی به دلیل تماس با اتمسفر هوا نیز ناپایدار بود که خود به خود غیر یکنواختی جوش را به دنبال داشت.

برای برطرف نمودن عیوبی مانند کیفیت پایین فلز جوش از لحاظ مکانیکی و اکسید شدن آن همچنین ناپایداری قوس در سال 1905 یک صنعتگر سوئدی بنامOscar Kjellberg الکترود فلزی پوشش دار را اختراع نمود. پوشش این الکترود را مخلوطی از مواد معدنی مختلف از جمله آهک تشکیل می داد که قادر بود با تولید گاز و ایجاد سرباره، مذاب حاصل از ذوب الکترود را در مقابل آثار نامطلوب تماس با هوا محافظت نماید. علاوه بر این، پوشش الکترود باعث پایداری قوس الکتریکی و یکنواخت شدن جوش می گردید.

پس از سال 1905 با اختراع الکترود پوشش دار، صنعت این امکان را یافت تا جوش هایی با استحکام معادل فلز پایه بوجود آورد. در جریان جنگهای جهانی اول و دوم، جوشکاری پیشرفت زیادی کرد. احتیاجات بشر بهاتصالات مدرن، سبک، محکم و مقاوم در سالهای اخیر و مخصوصاً بیست سال اخیر، سبب توسعه سریع این فن شدهاست. در سال 1930 به طور همزمان در آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سابق تحقیقاتی برای مخفی ساختن قوس الکتریکی و دست یابی به قوسی پایدار صورت گرفت که نتیجه آن اختراع جوشکاری زیر پودری بود اما نه به شکل امروزی بلکه با استفاده از الکترود کربن؛ در حدود سال 1935 این روش تقریبا به شکل امروزی خود در آمد و تبدیل به روشی مناسب از لحاظ اقتصادی برای جوشکاری شد. در جنگ جهانی اول پس از جوش خوردن ترکش های ناشی از متلاشی شدن گلوله توپ به بدنه جنگ افزار ها فرآیند جوشکاری انفجاری کشف شد.

در سال 1958 L.R.Calr این فرایند را بر روی آلیاژ برنج به کمک مواد منفجره قوی آزمایش کرد. در سال 1960 Dupont اطلاعات بدست آمده تجربی این فرآیند را به صورت بین المللی ثبت کرد و در سال 1962صنعت روکش دهی انفجاری را به صورت تجاری در تولید سکه های سه لایه برای دولت آمریکا در آورد. در سال 1950 بطور همزمان در کشورهای آمریکا و آلمان غربی جوشکاری پرتو الکترونی(EBW) توسعه یافت.

در سال 1965 سیستمهای متنوع لیزری به منظور جوشهای مدارهای الکتریکی وداخل محفظه های خلاء، و همچنین در سایر کاربردهای تخصصی که در آنها تکنولوژی های مرسوم قادر به ایجاد اتصالات مطمئن نمی باشند، توسعه داده شده است .

شاید بتوان گفت جدید ترین روش جوشکاری فرآیند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی باشد.جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی برای اولین بار برای آلیاژهای AL ابداع گشت و یک روش جوش کاری حالت جامد است . این روش در سال 1991 توسط انستیتو جهانی جوش و اتصالات (TWI)در کمبریج تحت عنوان روش FSW Friction Stir Welding)) به صنعت دنیا معرفی شد.
فرآیندهای جوشکاری
فرآیندهای جوشکاری با قوس الکتریکی

جریان الکتریکی از جاریشدن الکترونها در یک مسیر هادی بهوجود میآید. هرگاه در مسیر مذکور یک شکاف هوا(گاز)ایجاد شود، جریان الکترونی و در نتیجه جریان الکتریکی قطع خواهد شد. چنانچه شکاف هوا بهاندازهٔ کافی باریک بوده و اختلاف پتانسیل و شدت جریان بالا، گاز میان شکاف یونیزهشده و قوس الکتریکی برقرار میشود. از قوس الکتریکی بهعنوان منبع حرارتی در جوشکاری استفاده میشود. روشهای جوشکاری با قوس الکتریکی عبارتاند از:
جوشکاری با الکترود دستی پوششدار (SMAW)
جوشکاری زیرپودری (SAW)
جوشکاری با گاز محافظ (GMAW یا MIG/MAG)
جوشکاری با گاز محافظ و الکترود تنگستنی (GTAW یا جوشکاری TIG)
جوشکاری پلاسما
فرآیندهای جوشکاری مقاومتی

در جوشکاری مقاومتی برای ایجاد آمیزش از فشار و گرما استفاده میشود. گرما بهدلیل مقاومت الکتریکی قطعات کار و تماس آنها در فصل مشترک بهوجود میآید. پس از رسیدن قطعه بهدمای ذوب و خمیری فشار برای آمیخته دو قطعه بهکار میرود. در این روش فلز کاملاً ذوب نمیشود. گرمای لازم از طریق عبور جریان برق از قطعات بهدست میآید. روشهای جوشکاری مقاومتی عبارتاند از:
جوش نقطهای
درز جوشی
جوش تکمهای
با استفاده از قالب
فرآیندهای جوشکاری حالت جامد

دستهای از فرآیندهای جوشکاری هستند که در آنها عمل جوشکاری بدون ذوبشدن لبهها انجام میشود. در واقع لبههای تحت فشار با حرارت یا بدون حرارت در همدیگر له میشوند. فرآیندهای این گروه عبارتاند از:
جوشکاری اصطکاکی

در این روش بهجای استفاده از انرژی الکتریکی برای تولید گرمای مورد نیاز ذوب فلزات از انرژی مکانیکی استفاده میگردد. بهاین ترتیب که یکی از دو قطعه که با سرعت درحال دوران است بهقطعهٔ دوم که ثابت نگه داشتهشده تماس داده میشود. در اثر اصطکاک بین دو قطعه و تولید حرارت، محل تماس دو قطعه ذوبشده و لبههای تحت فشار با حرارت در همدیگر له میشوند.
جوشکاری نفوذی
جوشکاری با امواج مافوق صوت
فرایند جوشکاری با گاز

گروه فرآیندهای جوشکاری است که در آن، اتصال با ذوبشدن توسط یک یا چند شعلهٔ گاز، با اعمال فشار یا بدون آن، با کاربرد فلز پرکننده یا بدون آن انجام میشود.
فرآیند جوشکاری با لیزر

در این روش از پرتوی لیزر برای جوشکاری استفاده میشود. در جوشکاری لیزری دانسیتهٔ انرژی فراهمشده، بسیار بیشتر از جوشکاری با دیگر فرایندها است.

از لیزرهای مختلفی مانند «زر گاز کربنیکی» یا لیزر یاقوت برای جوشکاری میتوان استفاده کرد. دقت می شود که انرژی پرتو، آنقدر زیاد نباشد که باعث تبخیر فلز شود.
فرآیند جوشکاری با اشعه الکترونی

کاربرد جریانی از الکترونها است که با ولتاژ زیاد شتاب داده شدهاند و بهصورت باریکهای متمرکز بهعنوان منبع حرارتی جوشکاری بهکار میروند. بهدلیل دانسیتهٔ بالای انرژی در این پرتو، منطقه تفدیده بسیار باریک میباشد و جوشی با کیفیت مناسب بهدست میآید. این فرآیند بهعنوان اولین فرآیند جوشکاری بهکاررفته برای ساخت بدنهٔ جنگندهها استفاده شد.

منبع:ویکی پدیا

امتياز :


ادامه مطلب | موضوع : جوشکاری,,
صفحات


درباره ی ما
آخرین نظرات
خبرنامه
براي اطلاع از آپدیت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود
چت باکس

نام :
وب :
پیام :
4+2=:
 
(بارگزاري مجدد)
تبادل لینک
عنوان لينك
توضيحات :
آدرس لينك
كد امنيتي
امکانات جانبی